جشن فرخنده فروردين
نويسندگان
علی جاویدپناه
لینک دوستان

 

باسلام خدمت تمامي دوستان گرامي

با لطف و عنايت پروردگار متعال توانستم پس از چند روز تلاش  نرم افزاري را با موضوع پيام نوروزي مقام معظم رهبري( توليد ملي، حمايت از كار وسرمايه ايراني) طراحي كنم.

" نرم افزار توليد ملي " شامل 80 مطلب درمورد :

«توليد ملي ، حمايت از كار وسرمايه ايراني» ، «سرمايه هاي ايران» ، «كار وتلاش» است.

استفاده از اين نرم افزار با ذكر صلوات رايگان مي باشد.

انشالله مورد توجه دوستان گرامي قرار بگيرد.

حجم فايل : 4.25 مگابايت

 

دانلود

 




 
 
[ پنج شنبه 31 فروردین 1391  ] [ 02:57 ب.ظ ] [ علی جاویدپناه ]
نظرات 2



بی تردید حمایت از تولید ملی نیازمند تحقق بسترهای فرهنگی در جامعه است و به این منظور باید فرهنگ مصرف جامعه را اصلاح کنیم . همانگونه که نخستین رهنمود مقام معظم رهبری برای گام برداشتن در راستای تولید، اصلاح الگوی مصرف بود، برای بستر سازی فرهنگی در حمایت از تولید ملی باید الگوهای مصرف را اصلاح کنیم...
گروه فرهنگی-اجتماعی برهان؛ کالاهای عرضه شده در هر جامعهای «ذائقهی مصرف» مردم آن جامعه را شکل میدهند و شاید ریشهایترین دلیل گرایش مردم ما به سمت مصرف کالاهای خارجی، به عرضهی بی حد و حصر این اجناس باز میگردد. از سوی دیگر دستگاههای فرهنگ ساز و ذائقه ساز کشور همانند رسانهها نیز به جای آن که این قابلیت را در راستای مصرف کالای ملی شکل دهند، با تمام توان و ظرفیت در خدمت تبلیغ و توصیهی تولیدات خارجی میباشند. کیفیت برتر کالاهای خارجی در تبلیغات ارایه شده از سوی رسانههای داخلی آن قدر تکرار و تلقین شده که برای مردم به یک عادت تبدیل شده و اکنون برای تحقق خواستهی مقام معظم رهبری باید این ذائقه، عادت و فرهنگ را تغییر داد. در این ارتباط به سراغ «دکتر مجید ابهری» پژوهشگر و متخصص علوم رفتاری میرویم تا رفتار مردم کشورمان در قبال کالاهای خارجی را از زیر ذره‌بین علم رفتارشناسی مورد بررسی قرار دهیم. «دکتر ابهری» استاد دانشگاه تهران، شهیدبهشتی و سمت مشاور کمیسیون اجتماعی مجلس هشتم را در کارنامهی کاری خود دارد.
 
«تولید ملی، حمایت از کار و سرمایهی ایرانی» یک شعار به ظاهر اقتصادی است، اما به نظر میرسد برای دستیابی حقیقی به این توصیهی رهبر معظم انقلاب باید در کنار اصلاح ساختارهای اقتصادی، اصلاح رفتارهای فرهنگیاجتماعی را مد نظر قرار داد. از نگاه دکتر ابهری به عنوان یک متخصص علوم رفتاری، تحقق چنین شعاری نیازمند چه تغییراتی در بعد فرهنگی و اجتماعی است؟
 
بیتردید حمایت از تولید ملی نیازمند تحقق بسترهای فرهنگی در جامعه است و به این منظور باید فرهنگ مصرف جامعه را اصلاح کنیم. همان گونه که نخستین رهنمود مقام معظم رهبری برای گام برداشتن در راستای تولید، اصلاح الگوی مصرف بود، برای بستر سازی فرهنگی در حمایت از تولید ملی باید الگوهای مصرف را اصلاح کنیم، چرا که اگر الگوی مصرف اصلاح شود و با فرهنگ بیگانه دوستی و هجوم تولیدات بیگانه، مقابله صورت گیرد؛ دیگر شاهد رکود واحدهای تولیدی نخواهیم بود و حمایت از کار و سرمایهی ایرانی محقق میشود. به هر حال بیکاری و تورم معضلاتی اقتصادی است که آثاری اجتماعی دارد به گونهای که تورم موجب تنش اجتماعی شده و بیکاری نیز بستر رشد آسیبهای اجتماعی در هر جامعهای است پس تحقق چنین امری بیشتر از وجوه اقتصادی، نیازمند بسترسازی اجتماعی است.
 
به باور شما چرا ذائقه و الگوی مصرف مردم کشورمان به سمت مصرف کالاهای خارجی متمایل شده است؟
 
اصلیترین علت افزایش گرایش به محصولات بیگانه، تبلیغات گسترده و واردات بیرویه است تا جایی که موجب شده، سلیقهی مصرف و ذائقهی فرهنگی مردم از تولیدات داخلی رویگردان شود. با نگاهی به در و دیوار شهر میتوان انواع و اقسام تبلیغ کالاهای خارجی را مشاهده کرد. فاصله گرفتن از ساده زیستی و گرایش به رفتار تجملاتی نیز از دیگر دلایل اصلی استقبال از تولیدات غیر ایرانی است که در این زمینه انگشت اتهام را باید به سوی هنجار فرستان و الگوسازان رفتاری در جامعه گرفت.
 
از سوی دیگر، ما با سیل واردات مواجهایم؛ از میوه گرفته تا پوشاک، خودرو و حتی صنایع دستی. این همه واردات، سیلقهی مصرف و ذائقهی برندگرایی و بیگانه خواهی را در جامعه رشد میدهد. در این جاست که هر کالای بیکیفیت با برچسب خارجی به مردم فروخته میشود.
 
آقای دکتر! به نظر میرسد مصرف کالاهای خارجی علاوه بر آن که جامهی فرهنگ پوشیده، برای مردم کشورمان به صورت یک عادت در آمده است؛ چگونه میتوان مطابق تأکیدهای مقام معظم رهبری این عادت را به سمت و سوی مصرف کالای داخلی سوق داد؟
 
از نگاه رفتارشناسی در مسیر حرکت فکری بعد از تکرار هر فکر و ایده، آن فرآیند به صورت عادت ثانویه نهادینه میشود مانند همین که امروز برای بعضی از افراد مصرف کالای خارجی مبدل به یک رفتار نهادینهی اجتماعی- اقتصادی شده و به صورت عادت در آمده است. برای خروج از این فرآیند روانی باید حرکت مقابل آن را انجام داد؛ یعنی با افزایش و بهبود کیفیت کالای ایرانی و ایجاد توانایی رقابت در میان تولید کنندگان میتوان مصرف کالای داخلی را در قالب یک عادت در ذائقهی فرهنگی و اقتصادی مردم نهادینه کرد.
 
اصلیترین علت افزایش گرایش به محصولات بیگانه، تبلیغات گسترده و واردات بیرویه است تا جایی که موجب شده، سلیقهی مصرف و ذائقهی فرهنگی مردم از تولیدات داخلی رویگردان شود. با نگاهی به در و دیوار شهر میتوان انواع و اقسام تبلیغ کالاهای خارجی را مشاهده کرد.
 
برای تحقق شعار امسال «تولید ملی، حمایت از کار و سرمایهی ایرانی» در ابعاد فرهنگی و جامعه شناختی، چه زیر ساختهایی لازم است؟
 
شاید بتوان گفت نخستین قدم در راستای تحقق حمایت از تولید ملی، اصلاح الگوی مصرف، تغییر سلیقهی فرهنگی مردم و جلوگیری از تبلیغات گستردهی کالاهای خارجی است. همچنین برای نیل به این مقصود باید عرضهی کالای داخلی و جلوگیری از واردات کالاهای بیگانهای که مشابه کالاهای تولید داخل هستند را مد نظر قرار داد. طبیعی است که این واردات بر مبنای تقاضای عدهای از افراد شکل میگیرد اما باید در نظر داشت برای قطع وابستگیها باید در برابر عدهی ناچیز افراد نوکیسه، مقاومت کرد و اجازه نداد درصد ناچیزی از جامعه با سوار شدن بر خودروهای چندین میلیون تومانی و نمایش ثروت خود با جولان در خیابانها، غرور ملی را مورد حمله قرار دهند.
 
رسانهها را میتوان دستگاه تولید فرهنگ نامید. از نگاه شما سهم رسانه در شکلگیری نهضت خودکفایی و حمایت از تولید ملی چیست و این نقش چگونه باید ایفا شود؟
 
همان گونه که گفتید رسانهها نقش مهمی در فراهم آوردن بسترهای فرهنگی دارند و در رأس آنها صدا و سیما به عنوان پر مخاطبترین رسانه، اصلیترین نقش و وظیفه را بر عهده دارد. همان طور که گفته شد اصلاح الگوی مصرف، گامی اساسی برای حمایت از تولید و کار ملی است و رسانهها در ذائقه سازی و اصلاح الگوی مصرف، نقش اساسی دارند. به این منظور صدا و سیما و سایر رسانهها میتوانند با ساخت برنامههای مختلف به طور مستقیم و غیرمستقیم بر این موضوع تأکید کرده و ذائقه و سلیقهی مصرف مردم را تغییر دهند. رسانهها هم باید از ظرفیت تبلیغات کالای ایرانی بهره بگیرند و هم با استفاده از اقلام تولید داخل در سریالها، فیلمها و سایر برنامههای تصویری، بهرمندی از تولیدات داخل را در ذهن مردم جا بیندازند. بیان و تکرار مزایا و امتیازات تولیدات داخلی و همچنین تفهیم سود این اقبال برای جامعه، وظیفهی مهمی است که رسانهها و به خصوص صدا و سیما میتوانند در آن نقش مهمی ایفا کنند.
 
آقای دکتر! شاید بخشی از چالش عدم استقبال مردم کشورمان از کالاهای تولید داخل به بیاعتمادی و نداشتن خودباوری باز گردد. برای دمیدن روح خود باوری در کالبد مردم کشورمان باید چه کرد؟
 
برای فرهنگ سازی در زمینهی رونق تولید ملی و حمایت از آن باید مستقل اندیشید و این فلسفه را که ایرانی تنها قادر به ساختن اقلام ساده است، به زبالهدان تاریخ انداخت. رسوخ چنین فلسفهای یکی از روشهای نفوذ بیگانگان به کشور ماست که با تلقین ناتوانی به مردم، منابع ملی آنان را غارت میکنند و میکوشند تا مردم را دچار «اعتیاد فرهنگی» برای مصرف کالاهای تولیدی خود بنمایند. به همین خاطر است که امروز تحریمها همانند دوران جنگ تحمیلی برای مردم ما نعمت بزرگی هستند و در سایهی همین تحریمها بوده است که ما توانستهایم در تمام زمینهها از صنایع هوا و فضا گرفته تا تولید داروهای نیازمند تکنولوژی بالا و ساخت سلولهای بنیادی توفیق حاصل کنیم و این موفقیتها خود آغازی برای حمایت از تولید ملی، کار و سرمایهی ایرانی و خط بطلانی بر فرهنگ ضعف فکری و فرهنگی ایرانی است.
 
آیا میتوان استفاده از کالای تولید داخل را به چشم یک فریضه نگاه کرد؟
 
به طور قطع همین طور هم است. متأسفانه ما حتی شاهد آن هستیم که زائران ایرانی در هنگام سفرهای زیارتی خود برای تهیهی سوغات اقدام به خرید کالاهای تولید بیگانه میکنند. از آن جایی که فقر، بیکاری، تورم و گرانی بسترهای اصلی بروز آسیبهای اجتماعی هستند، بنابراین تکیه بر تولیدات داخلی و تشویق مصرف آنها میتواند با کاهش بیکاری و تورم به طور مستقیم با آسیبهای اجتماعی مقابله کند. ارزش واقعی مصرف تولیدات داخلی و تکیه بر تواناییهای ملی در همین جا روشن میشود و با تبیین این مسایل برای مردم میتوان مصرف کالای داخلی را حتی به عنوان یک فریضه در جامعه جا انداخت. البته فریضه شدن تبلیغ و حمایت از کالای ایرانی، مستلزم حمایت و توجه ویژه کارشناسان دینی و فرهنگی است.
 
با تشکر از این‏که وقت خود را در اختیار «برهان» قرار دادید.
 

موضوع : راهكارهاي حمايت از توليد ملي





 
 
[ پنج شنبه 31 فروردین 1391  ] [ 02:49 ب.ظ ] [ علی جاویدپناه ]
نظرات 6

سال ۹۰ را در حالي پشت سر گذارديم كه عنوان جهاد اقتصادي بر تارك آن خودنمايي مي‌كرد؛ سالي كه هوشمندانه و با بصيرت تمام به اين عنوان ناميده شد و دلايل اين نام‌گذاري در ماه‌هاي پاياني سال عرض اندام كرد. نيم‌نگاهي به دو دهه گذشته و نام‌گذاري‌هاي رهبر معظم انقلاب براي سال‌هاي مختلف عمق استراتژيك و راهبردي نگاه ايشان را نمايان مي‌سازد. همه ساله نامي انتخاب مي‌گردد تا رويكرد سال و تمامي اقدامات و فعاليت‌هاي گوناگون نظام بر مبناي آن تعريف گرديده و حركت صورت پذيرد. وقايع و اتفاقات سال ۹۰ و مسائل منطقه‌اي و جهاني و الگوگيري انقلاب‌هاي منطقه از انقلاب كبير اسلامي ايران بيش از گذشته ضرورت ثبات داخلي نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران را نمايان ساخت. بدون ترديد همانگونه كه در محتواي سخنان گهربار رهبر معظم انقلاب در سخنراني‌هاي سال گذشته در ماه مبارك رمضان نيز طرح بحث گرديد، حركت پيش‌رونده انقلاب اسلامي، تداوم پيشرفت‌هاي مادي و معنوي و ثبات داخلي ايران اسلامي جهت الگو قرارگيري براي ملت‌ها و كشورهاي منطقه و جهان بسيار حائز اهميت بوده است. اقتصاد پويا و بهره‌مندي از اقتصادي قوي، باثبات و آسيب‌ناپذير يكي از مؤلفه‌هاي جدي و اصلي اين ثبات داخلي است. استفاده از نام جهاد اقتصادي و بهره‌گيري از واژه «جهاد» به جاي واژگان و كلمات مشابه در خصوص مقوله اقتصاد در سال ۹۰ نشان از اهميت و جايگاه تلاش اقتصادي جهادگونه و حركت سريع و انقلابي در اين خصوص داشت؛ مقوله‌اي كه بدون ترديد از ابزارآلات اصلي دشمنان انقلاب اسلامي جهت مواجهه با نظام اسلامي بوده و تلاش اين دشمنان قسم‌خورده نيز در ماه‌هاي پاياني سال در موضوع سكه و ارز ملموس و مشاهده گرديد.
سال‌هاي آغازين دهه پيشرفت و عدالت- دهه چهارم حيات انقلاب كبير اسلامي ايران- با نام‌هاي اقتصادي قرين گرديده‌اند و ضرورت اولويت قرارگيري اين مقوله در راهبردهاي دولت، مجلس و ديگر اركان و بخش‌هاي نظام بر كسي پوشيده نيست. امسال و در تداوم و پيگيري موضوع جهاد اقتصادي يكي از اركان اصلي آن يعني توليد ملي وحمايت از كار و سرمايه ايراني در سرلوحه اقدامات كشوري قرار گرفته و وظيفه دولتمردان و به ويژه حوزه‌هاي اقتصادي را دو چندان نموده است. اگرچه در سال گذشته نسبت به عملكرد بخش‌هاي مختلف در خصوص تحقق جهاد اقتصادي نقدهاي بسياري وارد است اما اميد آن داريم تا در سال ۹۱ حركت همه جانبه اقتصادي و تلاش جهادگونه در خصوص افزايش توليدات داخلي و حركت پرشتاب به سمت اقتصاد منهاي نفت صورت پذيرد.
در اين راستا فرهنگ‌سازي استفاده از كالاي توليد داخل و حمايت از سرمايه‌گذاري‌هاي ايراني و توليدات داخلي و رفع موانع پيش‌روي از الزامات اولي و مقدماتي بحث است.
در كنار فرهنگ‌سازي براي استفاده عمومي از كالاهاي داخلي و ترجيح آن به كالاهاي خارجي و وارداتي، ارتقاي كيفيت توليدات داخل و نظارت بر توليد كالاهاي مرغوب، استاندارد و قابل رقابت با كالاهاي مشابه خارجي موضوعي است كه بايد مورد توجه مسئولان امر قرار گيرد. اقتصاد ايران اسلامي به جهت دارا بودن منابع غني و ثروت ملي، توانايي توليدات متناسب با فرهنگ بومي و شأن و منزلت مردم فهيم كشور را دارا مي‌باشد، البته توجه به اين نكته ضروري است كه رسيدن به جايگاه اقتصادي مطلوب و ارتقاي توليدات داخلي نيازمند تحمل و صبر و حمايت از اين توليدات و بهره‌گيري از آن در نيازهاي روزمره زندگي بوده و گذر زمان به همراه ارتقاي كيفيت توليدات ملي مسير را براي رسيدن به مطلوب مورد نظر در اين حوزه هموار خواهد ساخت. ان‌شاءالله.


موضوع : راهكارهاي حمايت از توليد ملي

منبع : جوان آنلاين




 
 
[ پنج شنبه 31 فروردین 1391  ] [ 11:27 ق.ظ ] [ علی جاویدپناه ]
نظرات 4

در چند ماه اخیر دولت تعرفه برخی کالاها را به منظور حمایت از تولید داخل افزایش داده که کارشناسان این اقدام را برای برخی کالاها مثبت ارزیابی کرده اما در زمینه برخی کالاها مانند: گوشی تلفن همراه نظرات مختلفی وجود دارد.

 کالاهایی  که افزایش تعرفه می‌یابند باید  به چند دسته‌ تقسیم کرد. گروه اول جزء کالاهای نیاز اساسی مردم و استراتژیک هستند. گروه دوم کالاهایی که قدمت تولیدی در داخل را دارند و گروه سوم کالاهایی که هنوز در داخل تولید نشده‌اند و تازه اقدام به برنامه‌ریزی برای تولید آن شده است.

افزایش تعرفه به منظور حمایت از تولید داخلی و رسیدن به خودکفایی در مورد کالاهای اساسی و استراتژیک با توجه به سیاستهای دولت و ملت  امری پسندیده است «که البته  رسیدن به خودکفایی در تولید داخل بایدهمراه با سیاست‌ها و اقدامات مناسب در دیگر بخش‌ها باشد.»ا ما در مورد کالاهای گروه دوم و سوم خود کفایی چندان قابل دفاع نیست.

 هر فرد در رفع کلیه نیازمندی‌هایش ناتوان است بنابراین دادوستد به عنوان یک ضرورت اجتماعی به‌وجود آمد. هر فردی نه توانایی آن را داشت که کلیه کالاهای مورد نیاز خود و خانواده‌اش را شخصاً تولید نماید و نه می‌توانست تمام تولیدات خود و خانواده‌اش را مصرف نماید.

 بنابراین افراد ناچار شدند که مازاد تولیدشان را با مازاد تولید دیگران مبادله نمایند. این شیوه در عمل و بر اثر گرایش انسان به دو اصل «تقسیم کار و تخصیص» که بازدهی بیشتری برای افراد داشت، به‌تدریج گسترش یافت و هر فردی که بیش از نیاز شخصی خودش تولید نمود، مازاد آن را با مازاد تولیدات دیگران مبادله می‌کرد. به‌تدریج شکل مبادلات با اختراع پول متحول شد و در عصر جدید تجارت الکترونیکی شکل جدید و دور از ذهنی را برای تجارت ایجاد کرد. بنابراین بشر هزاره سوم، دارای یک بازار مجازی به اندازه کل جهان است که در آن خرید و فروش می‌کند.

آدام اسمیت در کتاب ثروت ملل در مورد تجارت چنین می‌نویسد: «هر اقدامی که در اداره امور همه خانواده‌ها دوراندیشانه شناخته شده است، به‌ندرت می‌تواند در اداره امور یک کشور بزرگ  نادیده گرفته شود.

اگر یک  کشور خارجی می‌تواند کالایی ارزان‌تر از خود ما در اختیارمان بگذارد، بهتر است آن کالا را از آن کشور بخریم و در عوض بخشی از تولیدات خودمان را که در تهیه آن به نوعی تفوق داریم به کشور مزبور بدهیم... در هر کشوری همیشه به نفع اکثریت قاطع مردم است که احتیاجات آن کشور را از هر کس که به ارزان‌ترین بها می‌فروشد بخرند. او می‌گوید: اگر سفسطه‌های تجار و تولیدکنندگان سودجو، عقل سلیم آدمی را اسیر نکرده بود، سخن مزبور حتی زیر سؤال هم قرار نمی‌گرفت. منافع اینان، درست برخلاف منافع اکثریت قاطع مردم است.»

در حوزه تجارت بین‌المللی، منافعی که از رهگذر تعرفه‌ها و محدودیتها به بعضی از تولیدکنندگان می‌‌رسد بسیار کمتر از مقدار ضرری است که از بابت آن نصیب دیگر تولید کنندگان و مخصوصاً نصیب عموم مصرف کنندگان می‌گردد.

در بحث بر سر این پرسش، که کالایی را در داخل کشور تولید کنیم یا از خارج از کشور خریداری کنیم؟ به غیر از سیاست‌های اقتصادی، سیاست‌ها و دیدگاه‌های سیاسی و امنیتی دولت و ملت هم مطمئناً تأثیرگذارند. مسئله خرید ارزان‌تر، هم به این معناست آیا کالایی را که در بازار جهانی به قیمتی کمتر از کالای ساخت تولید وجود دارد، بخریم یا به تولید داخل تکیه کنیم؟

 در این موارد به دلایل گوناگونی به نام‌های حمایت از تولید داخل، به‌خاطر حمایت از تولید کننده و اشتغال‌زایی آن صنعت حمایت صورت می‌گیرد و روی کالای خارجی تعرفه بسته می‌شود تا بازار داخل اقدام به وارد کردن کمتر آن کالا بکند. به نام حمایت از گروه اقلیتی به نام تولید کننده و اشتغال‌زایی مستقیم و غیرمستقیم این بخش، گروه اکثریتی به نام مصرف کننده را از حق طبیعی‌اش محروم می‌کنیم.

 حال اگر این کار توجیه‌پذیر باشد، دیگر این‌که در صنعتی که نه تخصص داریم و نه سرمایه‌گذاری کرده بودیم، بیائیم و با افزایش تعرفه وارداتی، شروع به برنامه‌ریزی روی تولید آن کالا بکنیم. این کار دیگر اصلاً توجیه ندارد. مسلماً با این اقدام رانت به‌وجود می‌آید. علاوه بر این گروه اکثریتی را از حق طبیعی و مسلمشان- خرید کالای ارزان‌تر و احتمالاً باکیفیت‌تر- محروم  می‌کنیم با توجه به مسائل سیاسی و امنیتی کشورها، اصل خرید ارزان‌تر، برای چند قلم کالای اساسی و استراتژیک می‌تواند نادرست باشد و هر کشوری باید سعی کند تا خود را به استقلال و خودکفایی برساند.


دلایلی مانند کاهش نرخ بیکاری که در توجیه این‌گونه اقدامات مطرح می‌شود را می‌توان با برنامه‌ریزی دقیق‌تر در تولید کالاهای بی‌رقیب یا کم‌رقیب در بازار جهانی و یا بازار داخلی جبران کنیم. مسلماً در تولید جدید کالایی توان رقابت با کالاهای خارجی برای کشورهای در حال توسعه بسیار مشکل است.

در اکثر صادرات تقریباً انحصاری خود در بازار جهانی مانند: زعفران، پسته، خاویار و... با کاستی‌های زیادی مانند: عدم بسته‌بندی مناسب و حمل و نقل مناسب مواجهیم که می‌توان در این بخش‌ها سرمایه‌گذاری کرد.علاوه بر این طبق اصل 44 و دستور مقام معظم رهبری، باید همه همّ و غم دولت بر نظارت و کاهش تصدی‌گری باشد که به نظر نمی‌رسد مثلاً افزایش تعرفه موبایل و بستن قرارداد با چند شرکت داخلی به این مفهوم نزدیک باشد.


آنچه در ادامه می‌آید، دیدگاه‌ها و انتقادات میلتون فریدمن- اقتصاددان، برنده جایزه نوبل اقتصاد در سال 1976 و رهبر مکتب پلی شیکاگو- است که مبحث تجارت خارجی را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده که به نظر می‌رسد باید مورد توجه قرار گیرد، چون آزموده را آزمودن خطاست.

او می‌گوید: این سخن آدام اسمیت امروزه همان‌قدر صحیح است که در آن روزگار بود. هم در تجارت داخلی و هم در تجارت خارجی، همواره به نفع اکثریت قاطع مردم است که از هر کس ارزان‌تر می‌فروشد بخرند و به هر کس گرانتر می‌خرد بفروشند. با این وجود سفسطه‌های سودجویان به پدید آمدن انبوهی از محدودیتها انجامیده است؛ محدودیتهایی از این دست که ما باید چه بخریم و چه بفروشیم؟

 از که باید بخریم و به که بفروشیم؟ چه کسی را استخدام کنیم و برای چه کسی کار کنیم؟ و بالاخره کجا زندگی کنیم و چه بخوریم و چه بنوشیم؟
یکی از معایب افزایش تعرفه، آن هم برای کشورهای در حال توسعه‌ای که دارای تورم بالایی هستند، اثرات مستقیم آن بر روی نرخ تورم است. حتی اگر این تأثیر دهم درصدی باشد که جای تردید و سؤالی باقی نمی‌ماند.

از دیگر معایب دامنه نظارت بر تجارت خارجی با این شکل غیرقابل توجیه، این است که دامنه نظارت بر تجارت خارجی خواه ناخواه به تجارت داخلی هم کشیده می‌شود. چنین نظارت‌ها و اقدامات پدر مآبانه دولت به چنان کلاف سر در گمی تبدیل می‌شود که همه زمینه‌های فعالیت اقتصادی را در خود فرا‌ می‌گیرد.

 از این‌گونه نظارت‌ها و اقدامات دولت  در اغلب کشورهای در حال توسعه که نظارت «اگر بتوان این‌گونه اقدامات را نظارت نامید» را برای رسیدن به توسعه و پیشرفت ضروری دانسته‌اند دفاع کرده‌اند، اما با یک مقایسه ساده میان تجربه ژاپن پس از استقرار می‌جی در سال 1867 و تجربه هندوستان پس از استقلال در سال 1947 می‌توان درستی این نظریه را آزمود.

هر دو کشور تمدنی قدیمی داشتند و هر دو از فرهنگی پیشرفته برخوردار بودند. هر دو جمعیتی با ساختاری بسیار محکم داشتند. ژاپن ساختاری فئودالی داشت با اربابان و رعایا و هندوستان هم نظام کاست‌ها را داشت. هر دو کشور دستخوش تغییرات عمده سیاسی شدند و این امر اصلاحات عمده سیاسی و اجتماعی و اقتصادی را ممکن گردانید.

 در هر دو کشور رهبرانی از خود گذشته و توانا زمام امور را در دست گرفتند. اینان آکنده از غرور ملی بودند و مصمم بودند رکود اقتصادی را پایان بخشند. تقریباً همه تفاوت‌ها بیشتر به سود هندوستان بود تا به سود ژاپن. تماس و تجارت خارجی ژاپن در سال با ورود یک کشتی هلندی به ژاپن محدود می‌شد و... اما هندوستان قبل از جنگ جهانی اول از رشد اقتصادی عمده‌ای برخوردار بود.

منابع مادی هندوستان هم بسیار بیشتر از منابع مادی ژاپن بود و حتی استعمار انگلستان برای هندوستان کارخانه‌ها و شبکه راه آهنی بر جای گذاشته بود که ژاپن هیچ‌یک از اینها را نداشت.

ژاپن ساختار اجتماعی فئودالی خود را  از بین برد و فرصت‌های اجتماعی و اقتصادی مساوی در اختیار همه شهروندان خود قرار داد. با وجود انفجار جمعیت، توده مردم عادی برق‌آسا پیشرفت کرده‌اند. اما هندوستان برعکس درباره از میان برداشتن مشکل بزرگ نظام کاست‌ها بسیار داد سخن داد، اما در عمل پیشرفت چندانی در این راه به‌دست نیاورد. اختلاف درآمد بین گروه اندک مرفه و توده عظیم مردم وسیع‌تر شد و درآمد سرانه هم هیچ ترقی نکرد.

پیشرفت اقتصادی و اجتماعی بر صفات و رفتار توده‌ها استوار نیست. در هر کشوری تنها اقلیت محدودی در این‌باره تصمیم می‌گیرد و جهت می‌دهد و مسیر حوادث را تعیین می‌کند. در کشورهایی که با شتاب پیش رفته‌اند و با موفقیت به‌جایی رسیده‌اند تنها گروه محدودی از مردمان سخت‌کوش و خطرپذیر رهبری آن پیشرفت را به عهده گرفتند. هم اینان فرصتهایی را پدید آورده‌اند تا دیگران از آنها بهره جویند و هم اینان به اکثریت مردم کمک کرده‌اند تا بر میزان بازدهی خود بیفزایند.

 آن گروه از مردم که قادرند ماشین اقتصاد را راه بیندازند و به آن سوخت برسانند در هندوستان کم نبود. همان توسعه اقتصادی که ژاپن و آلمان به آن دست  یافتند در هندوستان هم می‌توانست تحقق یابد. اما دلیل آنچه که اتفاق نیفتاد آزادی اقتصادی بود. یک سیستم اقتصادی می‌تواند در پرورش ارزشهای انسانی مردم تأثیرگذار باشد.

 همان دلایلی که در مورد آلمان شرقی و آلمان غربی، تایوان  و چین هم صادق است. ژاپن عمدتاً بر مبادلات داوطلبانه و بازار آزاد تکیه کرد و هندوستان به برنامه‌ریزی متمرکز در عالم اقتصاد روی آورد. رهبران هندوستان سرمایه‌داری را مترادف با استعمارطلبی می‌دانند و معتقد بودند که باید به هر قیمت از سرمایه‌داری احتراز نمود.

 آنها با طرح زنجیره‌ای از برنامه‌های پنج ساله به سبک روسی که هریک همه جزئیات سرمایه‌گذاری را تعیین می‌کند آغاز به کار کردند. برخی از زمینه‌های تولیدی مختص دولت گردید و در حوزه‌های دیگر شرکت‌های خصوصی مجاز به فعالیت بودند. اما به شرطی که با برنامه مرکزی و اصلی دولت همگام باشند. با تعرفه‌ها و سهمیه‌بندی‌ها واردات را کنترل می‌کردند و خودکفایی غایت آرزویشان بود.

این مقررات کمبود ارز خارجی را به دنبال دارد. کمبود ارز نیز کنترل گسترده و جزء به جزء ارز خارجی را پیش می‌آورد که خود منبع عمده عدم کارایی از سویی و اعطای امتیازات مخصوص به کسانی خاص، از سوی دیگر است. بر دستمزدها و قیمتها نظارت می‌شد. برای ساختن یک کارخانه یا هر نوع سرمایه‌گذاری دیگر اجازه دولت لازم بود.

قاچاق و بازار سیاه و معاملات غیرقانونی به انواع مختلف همگی همان‌قدر در هر گوشه‌ای دیده می‌شد که پرداخت مالیات و از این رهگذر احترام به قانون بی‌رنگ می‌شود و البته همه اینها به تعبیری خدمتی ارزنده به اجتماع است.

اتکاء به نظام بازار در ژاپن نیروها و استعدادهای نهفته را در مردم آزاد کرد و برعکس در هندوستان اتکاء به نظارت‌های دولتی ابتکار شخصی را بی‌ثمر کرده و آنها را به مسیرهای هرز انداخته و منافع جمعی خاص را از تأثیر نیروی تحول و تغییر حفظ نموده و رضایت دستگاه اداری را جانشین کارایی در بازار ساخته و جلب چنان رضایتی را تنها معیار توفیق قرار داده است. چنین مقایسه‌ای نشان خواهد داد که تجارت آزاد، بهترین راهی است که از رهگذر آن یک کشور فقیر می‌تواند سطح زندگی شهروندان خود را بالا ببرد.

این اصلی پذیرفته در اقتصاد بین‌الملل است که تجارت آزاد بین‌‌المللی متضمن بهترین منافع هم برای کشورهای مبادله کننده و هم برای همه جهان است. اگرچه وجود تعرفه‌های گمرکی در تجارت بین‌المللی یک قاعده اصلی بوده است.

موضوعی که به‌ندرت به نادرستی آن پی برده‌ایم این است که صادرات خوب است و واردات بد. ولی واقعیت چیز دیگری است. ما کالاهایی را صادر می‌کنیم که در بازار جهانی قیمتی بالاتر از کشور ما دارد و کالایی را وارد می‌کنیم که در داخل تولید نمی‌کنیم یا که در بازار جهانی قیمتی کمتر از قیمت تمام شده داخل دارد. موقعی که بتوانیم یک کالای غیر استراتژیک را در خارج از کشور با قیمت پائین‌تر تهیه کنیم چه جای توجیه دارد که در داخل تولید کنیم؟!

فریدمن می‌گوید: استدلالی که به طرفداری از تعرفه‌های گمرکی اقامه کرده‌اند و در احساسات اکثریت مردم اثر گذاشته این است که باید از زندگی سطح بالای کارگران آمریکایی در مقابل رقابتهای غیرمنصفانه کارگران ژاپن، هنگ کنگ و کره که حاضرند با مزدی بسیار کمتر کار کنند، حمایت شود و استدلال دوم همان استدلال صنایع نوپاست که سرپوشی بیش نیست.

این دلایل و دلایل دیگر که از تعرفه طرفداری فراوان می‌شود هرچند که امروزه از روی حسن تعبیر بر آن برچسب حمایت می‌زنند، که البته برچسبی است خوب برای منظوری بد. حمایت در آخرین تحلیل یعنی  بهره‌کشی از مصرف کننده.

منابع:
1 - میلتون فریدمن. آزادی انتخاب. حسین حکیم زاده جهرمی. نشر فروزان. چاپ اول از ویراسته جدید.1378
2 - میلتون فریدمن. سرمایه‌داری و آزادی. غلامرضا رشیدی. نشر نی. چاپ اول 1380
3 - ایمون باتلر. اندیشه‌های اقتصادی میلتون فریدمن. فریدون تفضلی. نشر نی. چاپ اول 1377


موضوع : توليد ملي ، حمايت از كار وسرمايه ايراني

منبع : سايت همشهري آنلاين




 
 
[ پنج شنبه 31 فروردین 1391  ] [ 10:48 ق.ظ ] [ علی جاویدپناه ]
نظرات 0
.: Weblog Themes By Rasekhoon :.

تعداد کل صفحات : 213 ::      1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   >  

درباره وبلاگ

برخيز كه فخرهمت اقليم شويم/ در نزدخدا وخلق تكريم شويم/ فرمود ز توليد حمايت بكنيم/ تاشاهدمرگ طرح تحريم شويم/